06 Nisan 2010

Parayı Sevmiyorum

Sohbetlerde sıkça söylenen “Parayı Sevmiyorum” cümlesine alışığız. Paranın mutluluk getirmediği, mutlu gibi gösterdiği düşüncesine sahip olanlar, ortalamanın üzerindedir. Yeryüzünde, parayı sevenler zenginlerden, parayı sevmeyenler fakirlerden mi oluşuyor?

Sevmediğiniz bir işte çalışmak istemezsiniz. “O işi sevmiyorsan, bırak gitsin” diyenlerle, “aman devir çok kötü, işine dört elle sarıl, piyasada iş yok” diyenler arasında kalır, karar vermekte zorlanırsınız. Varlıklı biri “parayı sevmiyorum” dediğinde, kendisine “parayı bırak gitsin o zaman” sözlerini yönelten olur mu? İki örnek arasında bir zıtlık görebilirsiniz, doğrudur. Çünkü mal varlığını yükseltmeyi başarmış biri, muhtemelen bir çalışan değil, girişimcidir. Girişimci; üretken fikre sahip, piyasada kaybetmekten korkmayan, kaybettiğinde ise kolayca pes etmeyen biridir. Ayrıca parayı sevmiş ki, devamı için çaba göstermiştir. Öyleyse ne onun "parayı sevmiyorum" demesi, ne de birinin ona "parayı bırak git o zaman" demesi normal görünmüyor.

Ünlü yatırımcı yazar Robert T. Kiyosaki, genel olarak zengin insanların parayı çalıştırdığını, geri kalanların ise para için çalıştığını belirtmektedir. İnsan psikolojisi üzerine yapılan araştırmalarda, “parayla saadet olur mu?” fikri araştırılmış, genel anlamda paraya sahip olanların diğerlerine göre daha mutlu yaşadığı gözlenmiştir. Fakat bu kıstaslar, sadece parayla ilgili değildir. Paraya sahip grup; sağlık, mutluluk ve yaşam standartlarını yükseltme konusunda sürekli bir arayış içerisindedir. Kitaplar karıştırır, eğitimine yatırım yapar, seminerler takip eder, öğrenmeye açıktır ve aktiflerle yaşar. Oysa paraya sahip olmayan grup, biraz boş vermişlik anlayışına sahip, okumak ve araştırmaktan uzak, aşırı duygusal ve pasiflerle yaşayan biri olarak dikkat çeker. Sağlık, mutluluk, güler yüz, empati ve standartların yükseltilmesi, çoğu zaman parayı sevmeyenler tarafından “kendini beğenmişlik” olarak ifade edilmektedir.

Öncelikle şunu ayırmak gerekir. Gösteriş farklı şey, daha iyisine sahip olmak farklı şeydir. Paranın karanlık yüzü, gösteriş merakında saklanır. Eğer para; insanları ezmek için kullanılıyor, zevklerin en uç noktasında kendini belli ediyor ve duyguları bitiriyorsa, işin rengi değişiyor demektir. Bu nokta, örnek alınması gereken nokta değildir. İnsanlık kaybedilmediği sürece, paraya sahip olmak güzeldir. Çünkü güzel olan şey, paylaşımla büyür. Eğer kazanıyor, ilerliyor ve sonra bunu paylaşabiliyorsanız, yaşam standartlarını yükselterek, hem kendinizi, hem de başkalarını mutlu edebilirsiniz.

Paranın güç kazandığı bir toplumda parayı sevmezseniz, para da sizi sevmez. Hedeflere ulaşmak için o bir amaç değil, araç olmalıdır. Eğer parayı araç olarak kullanırsanız, nereye gideceğinizi iyi bilirsiniz. Fakat parayı amaç olarak görürseniz, nereye gideceğinizi şaşırır, oyun içinde piyon durumuna düşerek ilk hamlede yıkılırsınız.

Emre Türker

Picture: flickr

18 yorum:

  1. sonuna kadar katılıyorum.

    YanıtlaSil
  2. Çok doğru. Para kötü, tu kaka mantığı ya da paraya tapma hali yüzünden insanlar parayla sorun yaşıyorlar.

    Sevdiğin şeyi yap, parası zaten gelsin bakış açısı; insanı mutlu edecek tek yol gibi geliyor.

    YanıtlaSil
  3. Parayla sadet olmaz ama malasef şimdiki zamanda sevgiler aşklar her şey para olmuş kalaemine sağlık.Banada beklerim.

    YanıtlaSil
  4. Kim demiş parayı sevmiyorum diye; ben seviyorum :) Sağlığın varsa ve hayata bakışında mutlu olma becerilerin , birde sevdiklerin yanındaysa, değme keyfine :)

    YanıtlaSil
  5. Her sözüne katılıyorum..
    Severek yaptığın bir işten para kazanmak gibisi yoktur.O parayı harcarken verdiği mutluluk kadar güzel bir şey de...

    Sağlık ve mutluluk kesinlikle paraya bağlıdır diyorum ben. Hastalıkta bile ne kadar paran varsa o kadar tedavi olabiliyor insanlar...

    Gözü paradan başka bir şey görmeyen duygusuzlar vardır bir de..
    Para hayatın her alanında Emre :)
    Nerden de icat etmişler değil mi? ...

    YanıtlaSil
  6. Parayı sevmiyorum...
    Ama bazen. Parasını kullanmasını bilmeyenleri gördükçe, yardıma muhtaçlara sırtını dönenleri gördükçe, param var deyip burnu havada gezenleri gördükçe paradan nefret ediyorum.

    Parayı seviyorum. Bende daha çok olsa daha çok seveceğim:))

    Sevgi ve selamlar

    YanıtlaSil
  7. "Gösteriş farklı şey , daha iyisine sahip olmak farklı şeydir"
    Evvet :) Zangin olup bu ayrıma varan insan ise , parasıyla mutlu olabilmeyi başarmış kişidir (diyebiliriz belki ? :))...

    YanıtlaSil
  8. Kapitalizmin hüküm sürdüğü bir dönemde yaşıyorsanız, parayı sevmek zorundasınız. Sizi mutlu edecek herşeye el atan kapitalizm, paranızı elinizden alıp sistem içinde döndürür.Tıpkı toplardamarların kirli kanı kalbe getirip temizlendikten sonra atardamar yoluyla vucüda geri pompalaması gibi. Aldığınızı geir verirseniz sistem yürür yoksa ölürsünüz:)) Siz sağlığınız, eğitiminiz, geleceğiniz, hobiniz için harcadıkça kendiniz için bir şey yaptığınızı sanırsınız ama aslında onu kalkındırırsınız.

    İster sevin ister sevmeyin onu kullanmak zorundasınız. Önemli olan onu ahlaki değerlerinize uygun kullanarak onun kölesi olmamanızdır. Bi de eylemlerimizi gerçekleştirirken ne kadar özgürüz ki!Ona bile sistem karar veriyorsa ha paran olmuş kullanmışsın ha olmamış kullanamamışsın.

    YanıtlaSil
  9. xesrax… Katılımcı fikrin için teşekkürler.

    sessiz kelimeler… “parayla saadet olmaz”ı tekrar yorumlamak üzerine düşünmüştük. Her şey para olmuşsa, nasıl hareket etmen gerektiği konusunda ona göre düşünmek lazım.

    Aslı… İnsanları paradan ve hayallerden soğutmak çok kolay. Bakış açımızı hep kötü yöne çeviriyor, doğruyu çözümleyemiyoruz. Hayaller peşindeki yolculukta, para adeta aracın yakıtı gibi görev yapıyor.

    Momo… Aslında en güzel para, cebindeki paradır :) Ne kadar cebin kalınlaşırsa, bulunduğun noktadan hareket etmek o derece kolaylaşıyor. Sevdiklerimiz ise, her şeyin ötesinde. Zaten onlar olmadan geri kalanlar bir hiç…

    YanıtlaSil
  10. Zeugma… Paranın anlamı, kullanım noktasında değişkenlik gösteriyor. O yüzden paranın araç olduğunu söylüyoruz ya. Alın teriyle kazanılmış, yani hak edilmiş parayı harcamak, labirentin çıkış noktasına ulaşmak gibidir. Ektiğin ürünü topladıktan sonra tadına bakmak hiç de fena olmayacaktır. Yaşamdaki döngü böyle…
    Para her yerde Zeugmacım doğrudur :) Olan bir şeyi görmezden gelmek, onun yok olduğunu göstermez. Onun yokluğu, bakış açımızla ilgili sayılır…

    Newbahar… Ben paraya para demem, para benim olmayınca gibi yani :)
    Paylaşımı olmayan hiçbir şeyin değeri gerçek manasıyla yaşanamaz. Kâğıdı toprağa götüremezsin ama paylaştığın değerler sayesinde, toprak olsan bile toprağın daima yemyeşil kalır ve gönüllerde yaşamaya devam edersin.

    Dışavurum… Evet diyebiliriz. Parayı bulan değil kazanan değerini bilir ve bilinçli hareket eder. Fakat her bilinçli kişi, paylaşımcı değildir. İşte gösteriş ve yükseklere olan bakış açısı, görmezden geldiklerimizin temsili ifadesi…

    Ceviz… Sistemin döngüsünü harika ifade eden sözler bunlar. Durumu kontrol eden güçler, paraya ve yaşamı da idare eder. Sistemin bundan sonra değişmesi zor. Birçok farklı yol denenmiş ama her seferinde başarısızlığa uğramış. Sözlerinin üzerine çok fazla eklenebilecek kelime yok, her şey açıkça ifade edilmiş. Bu bilgi yüklü ve değerli yorum için ayrıca teşekkür ediyorum.

    YanıtlaSil
  11. Özet olarak diyorsunuz ki; parayı siz yöneteceksiniz para sizi yönetmeye başladı mı diğer yaratılmışlardan hiçbir farkımız kalmıyor...Ben parayı seviyorum yada sevmiyorum diye ifade etmem, zira hiç duygusal bir ifade yükleyecek kadar düşünmedim kendisini... Yanlış anlaşılmasın bir mirasyedi değilim, kazandığımın sadece hayatımı idame ettirmek için olduğunu düşünürüm daha ötesi hırstır anlamsız bir hırs...

    YanıtlaSil
  12. zühra bu yazıyı çok beğendi...

    YanıtlaSil
  13. ruhumun pusulası… Açıkçası paranın yönettiği doğru, fakat yöneten para olduğunda diğer yaratılmışlıklardan farkın olmaması tam olarak anlaşılması gereken şey değil. Para doğru kullanıldığında iyidir, yanlış kullanımları felakete yol açacaktır. Para; hırsla değil, sevgi ve paylaşımla törpülenmelidir. Hükmün kontrol noktasında paranın sahipleri bulunuyor. Düşünsene, milleti temsil eden vekillerden şimdiye kadar gelmiş geçmiş kaç tanesi parasızdı? Paranın gücü temsil ettiğini, paranın araç olduğu yerde onu görmezden gelemeyeceğimizi belirtmek istedim. Yoksa bir kâğıt parçasına duygu yüklemek, şahsen benim karakter anlayışımda yer almaz. Hırs, azmi ateşlerden gerekli, insani değerleri hiçe saymaya başladığında dizginlenmesi ve dengelenmesi gereken bir konudur. Son sözüne kesinlikle katılıyorum.

    zühra… Teşekkürler ;)

    YanıtlaSil
  14. ne dersek diyelim bu dünyada bal tutan parmağını yalıyor işte

    YanıtlaSil
  15. anne müdürü... İyilik yapan iyilik bulacaktır. Pozitif durumların paylaşımı, insana zarardan çok fayda getirir.

    YanıtlaSil
  16. cok begendım bu yazıyı tesekurler

    YanıtlaSil
  17. Valla ben parayı seviyorum kim ne derse desin..
    Hayatın olmazsa olmaz koşulu değildir; mevcut şartlarda gereklidir..
    Sadece yan etkisi vardır bazen, size efendilik yapabilir, doktor kontrolünde taşınması..

    YanıtlaSil
  18. Snobdog… Hyatın biraz olmazsa olmazıdır aslında. Paranın olmadığı yerde yaşamak için, alım satım işlemlerinin başka şekilde yürümesi lazım. Bu biraz iktisat alanıyla ilgili. Fakat şu bir gerçek, paranın köleleştirdikleri ve yücelttikleri diye bir kavram vardır. Bizim, maddeye ve ruha ne kadar baktığımızla ilgili durum değişebilir.

    YanıtlaSil

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails