Control (2007)

Türkçe Adı: Kontrol
Tür: Biyografi / Dram / Müzikal
Yönetmen: Anton Corbijn
Süre: 122 dakika
Oyuncular: Sam Riley, Samantha Morton, Alexandra Maria Lara, Joe Anderson, James Anthony Pearson, Harry Treadaway, Craig Parkinson, Toby Kebbell, Andrew Sheridan, Robert Shelly, Richard Bremmer, Tanya Myers, Martha Myers Lowe, Matthew McNulty, David Whittington, Tim PlesterPunk müziğinde kısa süre içinde listeleri zorlamış bir grubun solisti hakkında hazırlanmış bir biyografi yapımıdır.

Ian Curtis (Sam Riley), sahnede kendinden geçerek şarkı söyleyen, kural tanımayan ve ağzına gelen her türlü sözü çekinmeden söyleyen bir kişiliğe sahiptir.

Arkadaşı Nick’in (Matthew McNulty) kız arkadaşı Deborah Curtis’e (Samantha Morton) göz koyan Ian, henüz okulu bitirmemiş olsalar da onu evlenmeye ikna eder. Evlilik sonrası, yükselişe geçmek isteyen Warsaw grubun solisti olarak sahne çalışmalarında bulunur ve katıldıkları yarışmada birinci olurlar. Bu arada evini geçindirmek için, iş bulma kurumunda görevli olarak çalışmaktadır.

Kazandıkları 400 pound ödülü, stüdyo çalışmaları için harcarlar. Grubun ismini Joy Division olarak değiştireceklerdir. Rob Gretton (Toby Kebbell), yaptıkları ilk albüm çalışmasıyla ilgi çekmeye başlayan bu gruba menajerlik teklifinde bulunacak ve onların tanıtım çalışmalarında görev alacaktır.

Her şey olumlu devam ederken, Ian Curtis’in epilepsi hastalığının ortaya çıkışı, evliliğe ısınamaması, depresif kişiliği, alkol ve uyuşturucu gibi problemleriyle de başa çıkmak zorunda kalacaklardır.

İlk konserlerine Manchester’da bulunan Electric Circus’da çıkan grup, Post-punk akımının ilk temsilcisi olarak bilinmektedir. Grubun biyografisini zevkle izlerken, müziklerini dinleme keyfine varacaksınız. Siyah beyaz olarak çekilen film, müzikseverlerin büyük beğenisini kazanacaktır. Gerçekten etkileyici bir yapım.

Emre Türker

picture: impawards, deviantart

Wristcutters: A Love Story (2006)

Türkçe Adı: Bilek Kesenler: Bir Aşk Hikâyesi
Tür: Dram / Fantastik / Romantik
Yönetmen: Goran Dukic
Süre: 88 dakika
Oyuncular: Patrick Fugit, Abraham Benrubi, Shannyn Sossamon, Shea Whigham, Leslie Bibb, Mark Boone Junior, Cameron Bowen, Mikal P. Lazarev, Clayne Crawford, Tom Waits, Chase Ellison, John Hawkes, Will Arnett, Adam G., Mary Pat Gleason, Sarah Roemer
İntihar edenlerden oluşan insanların ölümden sonraki renksiz dünyası hayal edilerek filme uyarlanmıştır. Ölümlerine kendileri karar veren bu varlıklar daha kötü bir yerde uyanacaklar, yaşamaya bu şekilde devam edeceklerdir.

Yatağından kalkan Zia (Patrick Fugit), dağınık odasını itinayla toplar ve bileklerini keserek intihar eder. Artık gerçek yaşamdan farklı, olmayan bir toplumun içine girmiştir. Hayattayken unutamadığı kız arkadaşı Desiree (Leslie Bibb), halen aklındadır.

Ölümden sonra, bir pizzacıda işe girer. Sonradan Rus asıllı Eugene (Shea Whigham) ile barda tanışarak dost olur. Bir gün, kız arkadaşı Desiree’nin intihar ettiği haberini alır. Bundan sonra yapacakları şey, ilginç özelliği bulunan döküntü bir arabayla, kız arkadaşını aramak olacaktır. Yolculukları sırasında otostop yapan Mikal (Shannyn Sossamon ) ile karşılaşırlar. Onun amacı, bu ilginç dünyada sorumlu birilerini bulmaktır.

Bu üç kişinin, gerçek olmayan ama gerçek kadar yakın bu topraklarda fantastik yolculuklarını izlerken, aradıkları şeyleri bulmak için ortaya koydukları çabaları izleyeceğiz.

Film, duyguların farklı öğelerle anlatımını beğenebilecek bir izleyiciye hitap ediyor. Gerçek dışı ve modern yapımlardan hoşlanmayanların ilgisini çekmeyebilir. Fakat bu filmde, abartısız bir fantastik oluşumla birlikte romantizm, çok güzel harmanlanmıştır.

Türkiye “Bilek Kesenler: Bir Aşk Hikâyesi” olarak bilinmektedir. Filmdeki ilginçlikler o kadar sıcak ki, hiçbir karesi rahatsız etmiyor. Wristcutters: A Love Story, yönetmenin kurguladığı hayal dünyasına, sıra dışı, farklı ve romantik bir dokunuştur.

Emre Türker

picture: impawards

Sokak Kedileri

Hayvan severlerin en çok ilgi odaklarından birisi de kedilerdir. İnsanlara her zaman sıcak yaklaşan bu hayvanlar, bakıcıları tarafından sevgiyle beslenirler. Bunun yanında sokak kedileri de, özellikle çocukların eğlencesi olarak çeşitli işkencelere maruz kalmaktadır.

Şahsen görmediğim fakat yakın bir çocukluk arkadaşımın anlattığı bir olaydan bahsedeyim. İstanbul semtlerindeki ara sokaklarından birinde oturan sadistçe bir çocuk, kapan olarak hazırladığı halatı evinin camından aşağıya doğru sarkıtıyor. Sonra da ortasına yiyecek koyup oyuna getirdiği her kediyi kaptığı gibi yukarıya doğru çekiyor. Kedilerin acı içinde miyavlaması onun için bir şey ifade etmiyormuş.

Çocukken gördüğüm bir manzara: Mahallede oynayan çocuklar, bir şırınga bulup içine de kolonya çekiyorlar. Sokaktan bir kedi seçip yanlarına sevgi gösterileriyle çağırıyorlar. Kedi de hemen yaklaşıyor. Önce onu sever gibi yapıp ardından kafasını sıkıca kavrıyor ve kalçasından şırıngayı enjekte ediyorlar. Kedi sonradan acı içinde bir roket gibi fırlayarak kaçıyor.

Yine sokakta gördüğüm bir kedi vakası: Sokak kedisini çocuklar “gel pisi” sesleriyle çağırıyorlar. Kedi yaklaşınca da var gücüyle tekme atıyorlar. Sonra da “gooool” diye bağırıyorlar.

Bunlar genelde her birimizin rastlayabileceği sıradanlaşmış dehşet manzaralarıdır. Bunu yapan bilinçsiz kişiler, sonradan bu yaptıklarını kimi zaman pişmanlıkla, kimi zamanda da gülerek anlatıyorlar.

Benim de kedilerle ilgili yaşamış olduğum ve hafızama yer etmiş iki olay vardır. Bir tanesi, çocukken yavru bir kediyi bulduğum zamandır. Apartman içinde kiremitlerden yuva yapmıştım. Her yemek sonrasında hazırladığım bir tas yiyeceği de ona veriyordum. Bir gün ansızın kayboluvermişti. 2 hafta kadar bekledim ama gelmedi. Ağlayarak “Kediler nankörmüş, kaçtı işte” demiştim. İki ay kadar sonra, bir kedi kapımızın önüne gelmişti. Soğuktan titriyor ve aç kalmışlığından olsa gerek, acı bir surat ifadesiyle bana bakıyordu. Ona yiyecek bir şeyler verdim. Benim kedime oldukça benziyordu. Acaba onu apartmandan biri mi alıp sokağa atmıştı? Ya da biri kaçırmış, sonra da aç bırakıp yalnızlığa terk etmişti, kim bilir. Ne olursa olsun, onu tekrar beslemeye karar verdim. Ama akşam eve döndüğümde, kediyi yine yerinde bulamadım. Bir daha da geri dönmedi. O kediciği uzun süre aklımdan çıkaramamıştım.

İkincisi, kiracı olarak kaldığım minyatür dairelerden birindeydi. Benim evin alt katında bir tiyatrocu kız oturuyordu. Memleketine gideceği gün, kedisine bakmamı rica etmişti. Kedisi, kendisinin de ifade ettiği gibi, hayatımızda gördüğümüz en hiperaktif kedi yavrusuydu. İlk gün evinden içeriye girdiğimde, kedi yavrusu karanlıkta üzerime atladı. Sonra da ağaca çıkıyor havalarında üzerime tırmanmaya başladı. Tırnaklarıyla neredeyse bütün vücudumda delikler açarak ilerliyordu. Kedi mamasını çabucak kavrayıp yere döküverdim. O zaman üstümden sıçrayıp yemeğine koştu. Kollarımdan tutun da yüzüme kadar tırmalamıştı. Güya yukarıya doğru çıkıp omzumda ya da kafamın üstünde oturacaktı. 2. gün tekrar yanına gittiğimde, bu sefer uzun kollu bir şey giymiştim. Ama yine de üzerime atlayıp tırmanırken, pençelerinden kurtulamamıştım. Bu kedi her halükarda tepenize kadar çıkıp orada oturmadan rahat edemiyordu. Eve gidip de yaralarımı dezenfekte ederken, “hay ben senin gibi kedinin” diye saydırıp duruyordum. Ayrıca bu kedi, kızın evindeki tüm perde ve eşyaları parçalamış, onu da canından bezdirmişti. “Hayatımda 5 kediye birden baktığım zaman da oldu ama ben böylesini hiç görmedim.” diyordu. Bizim tiyatrocu kız, daha fazla dayanamayıp kediyi bir başkasına verdi. Ben de sonradan işyerime gittiğimde, her yanımda tırmalanma izi gören çalışma arkadaşlarımın ne gibi şakalarına maruz kaldığımı tahmin edersiniz sanırım. Kedilerle pek sorunum yok ama bu son yaşadığım olay, benim kedi besleme düşünceme son vermiştir.

Bir belgeselde seyretmiştim. Doğal şartlarda kedilerin bulunmadığı ülkelerden biri de Avustralya kıtasıymış. Zamanında oraya giden ticari gemilerden kaçan ya da onların karaya bıraktığı kediler, yeni bir türün ortaya çıkmasına neden olmuş. Fakat oranın tabiatında yer almayan bu hayvanlar, bizim sokakta gördüklerimizden biraz daha vahşi bir yapıya dönüşmüşler. Ürünlere ve çiftçilerin besledikleri kümes hayvanlarına zarar veriyorlarmış. Böyle olunca da oranın yerlisi Aborjinler, kedileri gördükleri an hiç affetmiyorlar, yakaladıkları gibi ızgara çevirme yapıyorlardı. Ama öyle bizim çağırdığımız gibi “gel pisi”lere karnı tok bu vahşi kedilerin. Bir panter gibi koşuyorlar ve felaket saklanıyorlar.

Kedi deyip geçmemek lazım. Bu hayvanlar yaşantımız içinde çok büyük yere sahipler. Ülkemizde bizlere hiçbir zararı dokunmayan bu savunmasız hayvanların, biraz daha şefkate ihtiyacı var gibi görünüyor. En azından artık sokak kedilerini kendi özgür doğasında rahat bırakmamız lazım. İnsanlardan gördükleri işkenceleri hak etmedikleri kesin.

Emre Türker

picture: deviantart 1, deviantart 2

Frida (2002)

Tür: Biyografi / Dram / Romantik
Yönetmen: Julie Taymor
Süre: 123 dakika
Oyuncular: Salma Hayek, Mía Maestro, Amelia Zapata, Alejandro Usigli, Diego Luna, Alfred Molina, Lucia Bravo, Valeria Golino, Patricia Reyes Spíndola, Loló Navarro, Roger Rees, Fermín Martínez, Roberto Medina, Ashley Judd, Antonio Banderas
Meksika’da en çok tanınan ressamlardan biri olan Frida’nın biyografisi konu ediliyor. Resimlerinde özellikle acıyı yansıtan Frida, bu konuda en büyük örnek olan kendisinin portresine çalışmalarında fazlasıyla yer vermiştir.

Frida Kahlo (Salma Hayek) oldukça rahat bir öğrencidir. Erkek arkadaşıyla birlikte bindiği toplu taşıma aracı, şoförün dikkatsizliği nedeniyle kaza yapar. Üç hafta kadar komada kalan Frida’nın, birçok kemiği kırılmıştır. Yürümesine pek ihtimal verilmese de, babasının tüm varlığını ortaya koyarak yaptırdığı ameliyatlar sonrasında yürümeyi başarır. Fakat kemiklerinde meydana gelen değişiklikler, hayatı boyunca acı çekmesine neden olacaktır.

Resim çizmeyi çok seven Frida, yaptığı tabloları yanına alarak ülkesinde tanınmış bir ressam olan Diego Rivera’nın (Alfred Molina) yanına gider. Onunla başta pek ilgilenmeyen ressam, sonradan incelediği resmine hayran olacaktır. Sanat ve siyaset anlamında çok iyi anlaşmaya başlayan çift, dostluklarını evlilikleri ile pekiştirirler.

Melez bir ressam olan kocasının kadınlar konusundaki zayıflığı her zaman sorun olmuştur. Fakat Frida’nın da ondan aşağı kalır bir yönü yoktur. Çünkü Frida, kendi ahlaki dünyasında özgür bir ruha sahiptir. Komünizm duyguları içinde hayatlarına devam etmiş bu ünlü çift, sıra dışı bir beraberlik yaşamışlardır.

Filmde, Meksika’nın yerel müziği ve danslarına da zaman ayrılmış. Ayrıca Antonio Banderas ve Edward Norton gibi oyuncular, bu biyografik yapıma konuk oyuncu olarak katkıda bulunuyorlar.
Frida, ne kadar önemli bir sanatçı olsa da, yaşamı boyunca kocasının gölgesi altında kalmıştır.

Emre Türker

picture: impawards

Vicky Cristina Barcelona (2008)

Türkçe Adı: Barselona, Barselona
Tür: Dram / Romantik
Yönetmen: Woody Allen
Süre: 96 dakika
Oyuncular: Rebecca Hall, Scarlett Johansson, Javier Bardem, Penélope Cruz, Chris Messina, Patricia Clarkson, Kevin Dunn, Julio Perillán, Juan Quesada, Richard Salom, Manel Barceló, Josep Maria Domènech, Emilio de Benito, Maurice Sonnenberg, Pablo Schreiber, Carrie Preston, Zak Orth, Abel Folk
Mantık, tutku ve duygular arasında kalmış bir yapım. Sanatçı bir erkeğin, üç kadın arasında mekik dokuyarak onların akıllarında bıraktığı etki anlatılıyor.

Amerikalı Vicky (Rebecca Hall) ve Cristina (Scarlett Johansson), arkadaşlık yönünden birbirine çok yakın olsa da, aşk bakımından farklı yapılara sahiptirler. Cinsellik konusunda Vicky daha tutucu, Cristina ise oldukça rahattır. İkisi beraber Barselona şehrini gezmek için yola çıkarlar. Bir galeride gördükleri Juan Antonio (Javier Bardem), onlara birlikte olmak için teklifte bulunur. Vicky’nin karşı çıkmalarına rağmen Cristina’nın ısrarları, Antonio ile birlikte gitmelerine neden olacaktır.

Juan Antonio, etkileyici tavırlarla ikisini de yoldan çıkarmayı başarmıştır. Bu arada problemli eşi Maria Elena (Penelope Cruz) da eve geri dönünce, ilişkilerin boyutu karmaşık bir şekle dönüşür.

Penelope Cruz, sonralardan ortaya çıkıyor ama etkisini sonuna kadar hissettiriyor. Scarlett Johansson’un mimikleri ve bakışları, yine kışkırtıcı görevini yerine getiriyor. Barcelona şehrinden güzel görüntülerle birlikte, aşkın sınırları zorlanıyor.

Emre Türker

picture: impawards

Dünden Bugüne Evrim Geçiren Duygular

Çocukken nelerden mutlu olurduk, şimdi nelerden tat almaya çalışıyoruz. Neler için gözyaşı dökerdik, şimdiki gözyaşlarımız neyi ifade ediyor?

Çok sevdiğim birinin, kendisini ifade ettiği bir yerde söylediği söz, dikkatimizi çekti.
“Küçükken saçlarımız kesilince bile ağlardık şimdi ise çok daha kötü şeyler için bile ağlamıyoruz, giderek katılaşıyoruz.”

Ağlardık;

Yolda düştüğümüz zaman canımız yanmasa bile, bize ilgi göstersinler diye
O en sevdiğimiz oyuncak arabayı almadıklarında
Tabaktaki son lokma zorla ağzımıza tıkıştırılırken
Yaramazlık yaptığımız zaman hafifçe kulağımız çekildiğinde
En favori oyuncağımız kırıldığında
Arabanın ön koltuğuna oturmamıza izin vermediklerinde
Yorulduğumuz zaman “eşek kadar oldun” diyerek bizi kucaklarına almadıklarında
Arkadaşlar dışarıda oynarken, annemiz bize eve çağırdığında
Gerçekte anlamını bilmeyip, “seni sevmiyorum artık” dediklerinde
Çocuklar oyun oynarken bizi aralarına almadıklarında


Mutlu Olurduk;

Elma şekeri yerken, şekerli kısımdan başlayıp, elmanın son ısırığına gelinceye kadar
Salıncakta sallanırken yüzümüze çarpan rüzgârın verdiği mutluluk
Kar yağdığında yerler bembeyaz olmuşsa ve kardan adam yapıyorsak
Rengârenk resim boyaları ile özgürce resim yaparken
Büyüklüğü ve değeri ne olursa olsun, hediye aldığımızda
Üstümüzde yeni bayramlıklarımızla ceplerimize şeker doldururken
3 sakızı birden ağzımıza atıp çiğnemeye çalışırken
En yakın arkadaşımızla oyuncaklarımızı paylaşırken
Şekerli sakızın şekeri bitinceye kadar çiğnerken
Denizde dudaklarımız morarıncaya kadar oynarken
Birileri anlamsızca yüzümüze gülerken
Çizgi film seyrederken
Çikolata yerken
Leblebi tozu yerken
Dondurma yerken
Koşarken
Oynarken

Şu bir gerçek ki, geçmişte ağlamanın ve mutlu olmanın ne demek olduğunu az çok biliyorken, şimdi ikisini birbirine karıştırmış ve ne yapacağını şaşırmış bir şekilde avare dolanıyoruz.


Ağlıyoruz;

Terk edildiğimizde (acısını yüreğimizde hissedebiliyorsak)
Küçük düştüğümüzde (eğer bunun farkına varacak kalbe sahipsek)
Para kaybettiğimizde (kumar, borsa, soygun vs.)
İşimizi kaybettiğimizde (eğer uzun süre işsiz kalmışsak)
Evlenirken
Boşanırken
İçerken

Mutlu oluyoruz;

Terk ettiğimizde
Küçük düşürdüğümüzde
Para kazandığımızda
İş bulabilmişsek
Evlenirken
Boşanırken
İçerken

Ne acıdır ki, artık ağladıklarımıza gülüyor, güldüklerimize de ağlayabiliyoruz.

İçinizdeki çocuğu kaybetmeyin.

Emre - Figen Türker

Hayalbemol ve Battleship

Snow Angels (2007)

Türkçe Adı: Kar Melekleri
Tür: Dram / Romantik
Yönetmen: David Gordon Green
Süre: 107 dakika
Oyuncular: Kate Beckinsale, Sam Rockwell, Michael Angarano, Jeannetta Arnette, Griffin Dunne, Nicky Katt, Tom Noonan, Connor Paolo, Amy Sedaris, Olivia Thirlby, Gracie Hudson, Brian Downey, Carroll Godsman, Daniel Lillford, Deborah Allen
Kişilikler ve ilişkiler üzerine hazırlanmış bir film. Çaresiz kalan bir insanın yapabilecekleri ve düşünceleri yansıtılmaya çalışırken, yaşanan her sorunun diğer kişileri de etkileyebileceği gösteriliyor.

Kocası Glenn’in (Sam Rockwell) bunalımlarından dolayı ayrılma kararı almış Annie (Kate Beckinsale), küçük kızıyla kasabadaki hayatına devam etmektedir. Bir restoranda arkadaşı Barb (Amy Sedaris) ve daha önce bakıcılığını yaptığı Arthur (Michael Angarano) ile birlikte çalışmaktadırlar. Bu birlikte çalışan 3 kişinin de aileleri içinde huzursuzlukları bulunmaktadır. Bu huzursuzluklar; evden ayrılma, eve geri dönüş ve farklı yaşama gibi karmaşaların arasında gidip gelmektedir.

Snow Angels, Stewart O'Nan romanını beyazperdeye taşıyor. Sam Rockwell ve Kate Beckinsale, mutluluk ve üzüntü ifadelerini seyirciye çok iyi yansıtıyor. Fakat film bunun yanında çok ağır ilerliyor. Tamamen dramatik bir yapıya sahip olunca da huzursuz edebiliyor.

Emre Türker

picture: impawards